listenin altında küçük bir hareket

şimdi’ye işler ekledikçe, ekranın altındaki güneş alçalır. ışınları kısalır. manzara, günün sonuna yaklaşan bir gökyüzünü andırmaya başlar.

bu küçük değişiklik, listede biriken yoğunluğa bir şekil verir. yapmayı düşündüğümüz şeyler çoğaldıkça, önümüzdeki alan da daralıyormuş gibi görünür. işler azaldığında güneş yeniden yükselir ve manzara açılır.

palilili’nin üç ekranında da listeye eşlik eden bir manzara vardır. şimdi’de güneş, sonra’da bulutlar, bitenler’de ağaçlar. her biri, görevlerin bulunduğu yere farklı bir anlam katar.

şimdi’nin güneşi

bazen bir güne, o günün taşıyabileceğinden fazlasını sığdırmaya çalışırız. küçük işler birbirini izler. her biri tek başına yapılabilir görünürken, bir araya geldiklerinde günün büyük bölümünü kaplarlar.

şimdi’de alçalan güneş bu yoğunluğu hatırlatır. gün batımına yaklaşırken kalan zamanın daha görünür hale gelmesi gibi, dolan liste de önümüzdeki alanı fark ettirir.

güneşin konumu saati takip etmez. ama tanıdık bir duygudan yararlanır: gün henüz bitmemiştir, yine de her şeye yer kalmayabilir.

bir iş tamamlandığında veya sonraya bırakıldığında şimdi hafifler. güneş yükselir. bugün için ayırdığımız alan biraz açılır.

sonra’nın bulutları

bir görevi sonraya taşımak, onu bugünün içinden çıkarır. ne zaman ve hangi koşullarda ele alacağımız ise henüz bütünüyle belli değildir.

sonra’ya işler eklendikçe bulutlar belirir. bekleyenler çoğaldıkça gökyüzü bulutlanır, manzara daha az açık görünür. geleceğe bıraktığımız işlerin belirsizliği, ekranda küçük bir karşılık bulur.

bugün yapamadığımız her şeyi ileriye taşımak kolaydır. fakat gelecekteki zamanımızı ve enerjimizi bugünden tam olarak bilemeyiz. bulutlar, o günün henüz açıklığa kavuşmadığını hatırlatabilir.

bazı işler gerçekten beklemelidir. onları sonraya bırakabilir, nasıl bir güne döneceklerini zamanı geldiğinde görebiliriz. gökyüzünü açık tutmak için her şeyi bugün bitirmemiz gerekmez.

bitenler’in ağaçları

tamamlanan işler bitenler’e geçtikçe ağaçlar büyür, çoğalır ve manzara yeşerir.

verdiğimiz emek, ekranın altında küçük bir iz bırakır. gönderilmiş bir mesaj, yapılmış bir alışveriş veya sonunda sonuçlanmış bir iş, artık geride bıraktığımız şeylerin arasındadır.

ağaçların yeşermesi bu tamamlanma hissine eşlik eder. her işin ne kadar zor olduğunu ya da bizden ne kadar zaman aldığını bilemez. yine de biten bir şeyin ardından oluşan rahatlamaya görünür bir karşılık verebilir.

şimdi’nin güneşi, sonra’nın bulutları ve bitenler’in ağaçları gün içinde değişir. bazen liste yoğunlaşır, bazen gelecek bulutlanır, bazen de tamamlanan işler manzarayı yeşertir.

her ekranı kusursuz bir görünüme ulaştırmamız gerekmez. manzara, o an listemizde olanlara eşlik eder.